Agent beschrijft incident: “Als hij daarna nog niet had geluisterd, had ik misschien wel gericht geschoten.”

0

Rotterdam – Ongeruste getuigen melden vrijdagavond dat op het Prinsenplein jongeren met bivakmutsen en vuurwapens om een auto staan. Een heftige melding die voor agenten meteen een reeks aan procedures betekent. Agent Björn vertelt hoe hij dit incident meemaakte.

“Ze gaan richting het parkje!” Terwijl het signalement en de vluchtroute over de portofoon komen, is agent Björn al in de buurt van dat bewuste parkje. Hij stuurt met de dienstauto het park in. De gezochte jongens hebben volgens de melding zojuist met bivakmutsen en vuurwapens rond een auto gestaan. “Met de laatste schietpartijen nog vers in het geheugen, ben ik er extra op gebrand deze gasten aan te houden.”

Het aantal schietpartijen is in de regio Rotterdam nog nooit zo hoog geweest als dit jaar. En helaas is Rotterdam-Zuid koploper binnen alle gebieden. “Ongeruste burgers waren zo alert om deze gasten op te merken, nu is het aan mij om ze ‘achter over te trekken’.”

Politie, staan blijven, jullie zijn aangehouden!
Agent Björn zet de auto stil op de kruising van de Perentuin met de Abrikozentuin. Kort daarna rennen twee jongens die voldoen aan het gegeven signalement de dienstauto voorbij. Björn stap uit en roept luid: “Politie, staan blijven, jullie zijn aangehouden!” De woorden galmen door het donkere parkje, maar de twee vluchtende jongens rennen door.

“Omdat ze waarschijnlijk een vuurwapen hebben, pak ik mijn eigen dienstwapen erbij. Ik los een waarschuwingsschot in de lucht en hoop dat ze daardoor snappen dat ze zich moeten overgeven. Een volgende stap is gericht schieten…”

Eén van de twee jongens stopt gelijk en laat zich op zijn knieën zakken. De ander rent het hoekje om. Björn weet dat zijn collega’s in de andere straten staan om de rest van de groep te zoeken, dus boeit hij de geknielde jongen en vertelt hem dat hij verdacht wordt van vuurwapenbezit.

Groot Kapmes
“Ik heb geen vuurwapen. Ik heb wel een mes weggegooid in de bosjes.”, zegt de aangehouden jongen. Samen lopen ze naar de bosjes en Björn trekt er een kapmes van bijna een halve meter lang uit. “Waarom draag je dit in hemelsnaam bij je? Hij mag dan geen vuurwapen bij zich hebben, hiermee kan hij ook nooit goede bedoelingen hebben gehad, flitst door mijn hoofd.”

Videoclip
Terwijl Björn zich met zijn arrestant bezig houdt, houden zijn collega’s in de buurt meer verdachten aan. Op het bureau wordt dan de reden duidelijk waarom de minderjarige verdachten met bivakmutsen en wapens rondliepen. Ze verklaarden namelijk bezig te zijn een videoclip voor rapmuziek op te nemen.

“Serieus?! Ik heb een schot gelost! Als hij daarna nog niet had geluisterd, had ik misschien wel gericht geschoten. Op een jongen van 17. Omdat hij een leuke videoclip wilde opnemen met zijn matties.” De verbazing bij agent Björn is groot: “Snappen deze gasten dan niet hoe serieus wij elke vuurwapenmelding nemen? In een tijd dat kogels door woonwijken en winkelcentra vliegen?!”

Björn hoopt dat deze jongens door de avond een goede wake up-call hebben gehad. En dat na een gesprek met hen en hun ouders er “ergens een lichtje gaat branden en ze bij de volgende videoclip gewoon een vergunning aanvragen. Of een leuke clip maken zonder wapens. Wel zo veilig.”